Home Page Our dogs Animal kept of breeding purposes Puppies INFORMATION ABOUT BREEDS Contact, e-mail
HISTORY OF OUR KENNEL
Historia Rasy: Beauceron to jedna z najstarszych ras francuskich. Pochodzi głownie z regionu He-de-France
słynących niegdyś z hodowli owiec. Nazwa Berger de Beauce pojawiła się dopiero w końcu XIX wieku.
Ostateczny wzorzec rasy został przyjęty w 1965 roku.
Pierwotnie Beauceron służył do wypasu owiec i
polowań na niedźwiedzie i dziki. Podczas I i II wojny światowej
służył w oddziałach specjalnych jako pomoc przy transporcie
rannych i przenoszeniu meldunków. W latach pokoju powrócił do
cywila, ale jako pies pasterski miał coraz mniej do roboty,
a umocnił się na pozycji czujnego stróża i domowego obrońcy.
Obecnie zatrudniony jest w służbach celnych, w policji, wojsku i
służbach ratowniczych.

Charakterystyka: Owczarek Beauceron jest psem szybkim,
inteligentnym i pracowitym, gwałtownym, ale nie jest agresywny
bez powodu. Od swego Pana oczekuje jasnych i wyraźnych
poleceń, a wręcz nie tyle oczekuje, co sam przystępuje do działa
nim jego Pan zdąży wydać komendę. To charakterystyczna cecha
owczarka chwytającego gesty i słowa bliskiej mu osoby.
Jego postawę można krótko scharakteryzować - "Zawsze w
pogotowiu". Dynamizm i pewność siebie podczas wykonywania powierzonych mu zadań są zaletami ukształtowanymi przez wieki współpracy i przyjaźni z człowiekiem. Wszystkich członków swojej rodziny darzy gorącym uczuciem. W domowym zaciszu potrafi być cierpliwy, spokojny, łagodny i zdyscyplinowany. Niezwykła czujność oraz daleko posunięta potrzeba ogarniania stada jak również powierzonego mu terenu czyni Beaucerona znakomitym stróżem i obrońcą. Dlatego psy te ze znakomitym skutkiem pilnują domów stojących na uboczu,owczarni, stajni, również fabryk, warsztatów. Ma opinię psa nieustraszonego.
Nazwa: BEAUCERON

FCI Standart nr 44

Pochodzenie: Francja

Klasyfikacja FCI: Grupa I sekcja 1 - Psy Pasterkie

Rys historyczny: Od końca 19 wieku zaczeto nazywac psem z Beauce, Beauceronem i Bas-Rouge dawno znana rase owczarka francuskiego o krotkiej siersci i zazwyczaj przycinanych uszach. Dzieki podpalaniu, szczegolnie na lapach, pies był nazywany Bas-Rouge, czyli w Czerwonych Ponczochach. Tulow ma zazwyczaj czarny podpalany, choc bywaja takze psy szare lub zupełnie czarne, a nawet cale podpalane. Psy te slynely ze zdolnosci do pilnowania stad owiec.

Wazne proporcje: Pies proporcjonalny we wszystkich wymiarach. Dlugosc ciała od konca lopatki do konca posladkow powinna byc lekko wieksza od wysokosci w klebie. Glowa dluga, 2/5 wysokosci w klebie. Szerokosc czaszki i wysokosc glowy sa niewiele mniejsze od polowy długosci glowy. Czaszka i kufa tej samej dlugosci.

Wyglad ogolny i charakterystyka: Beauceron jest psem duzym, solidnie zbudowanym, silnym, dobrze umiesnionym, ale nie ociezalym. Pies bezposredni i bez strachu. Wyraz szczery, bez zlosliwosci, leku i niepokoju. Beauceron powinien byc odwazny i pewny siebie.

Wzrost: Psy 65-70 cm w klebie, Suki 61-68 cm w klebie

Glowa: Jest dobrze rzezbiona z harmonijnymi liniami. Widziane z boku linie czaszki i kufy sa rozsadnie rownolegle.

Czaszka: Płaska lub lekko zaokraglona. Bruzda medialna lekko podkreslona, guz potyliczny widoczny na szczycie czaszki.

Stop: Malo podkreslony, w tej samej odleglosci od szczytu czaszki i od konca nosa.

Czesc Twarzowa Nos proporcjonalny do kufy, dobrze wyksztalcony, zawsze czarny, nigdy nie rozszczepiony. Kufa nie moze byc waska ani szpiczasta. Wargi zwarte, zawsze dobrze pigmentowane. Gorna warga powinna zakrywac dolna bez sluzów. Wargi powinny tworzyc lekko zaznaczona kieszonke, ktora nie moze obwisac.

Uzebienie Uzebienie silne, nozycowe.

Oczy: Oczy umieszczone poziomo, lekko owalne. Teczowka powinna byc kasztanowa, w żadnym przypadku nie jasniejsza niz ciemnoorzechowa, nawet jezeli podpalania sa jasne. Dla odmiany arlekin dopuszcza sie oczy roznobarwne.

Uszy: Wysoko osadzone. Jezeli sa przyciete stoja prosto nachylone lekko do przodu, ale nie zbieznie ani rozbieznie. Dobrze noszonym uchem jest takie, ktorego srodek przechodzi przez linie bedaca przedluzeniem bokow szyi. Uszy nieprzycinane sa w połowie podniesione, nie opadniete. Powinny byc splaszczone i dosc krotkie. Dlugosc nieprzycinanego ucha powinna byc rowna polowie dlugosci glowy.

Szyja: Dobrze umiesniona, dobrej dlugosci, harmonijnie osadzona na lopatkach.

Korpus Grzbiet prosty, ledwie krotkie, szerokie i dobrze umiesnione. Zad lekko nachylony. Klab wyrazny. Przekroj klatki piersiowej powinien byc wiekszy od wysokosci w klebie o co najmniej 1/5. Klatka piersiowa siega az do lokcia. Jest szeroka, wysoka i dluga.

Ogon: Caly, noszony nisko, siega co najmniej do stawu skokowego, bez odchylow na boki. Lekko zakrzywiony na ksztalt litery "J". W ruchu ogon moze byc podniesiony, nie wyzej jednak niz linia grzbietu

Konczyny przednie: Rownoległe do siebie widziane zarowno z przodu, jak i z boku. Lopatki skosne i srednio dlugie. Przedramie umiesnione. Stopy silne, okragle, zwarte, pazury zawsze czarne. Poduszeczki twarde, ale sprezyste.

Konczyny tylne: Rownolegle do siebie widziane zarowno od przodu, jak i od tylu. Udo duze i umiesnione. Podudzie silne, nie siegajace zbyt blisko ziemi. Staw skokowy usytuowany na 1 wysokosci psa w klebie, tworzy z podudziem kat wyraznie rozwarty. srodstopie prawie pionowe, lekko do tylu w stosunku do konca posladkow. Stopy silne, okragłe, zwarte.

Wilcze Pazury: Beaucerony tradycyjnie zachowaly podwojny wilczy pazur, ktory tworzy jak gdyby kciuk, wyraznie wydzielony, dosć blisko lapy.

Ruch: Miekki i sprezysty. Cale cialo porusza sie harmonijnie. Owczarek z Beauce powinien miec klus wydlzny z duzym wykrokiem.

Szata: Siersc na glowie krotka. Wlos silny, krotki, gruby, twardy i polozony na ciele, dlugosc: 3-4 cm.. Posladki i spód ogona obowiazkowo lekko fredzlowate. Podszerstek krotki, delikatny, gesty i puszysty. Preferowany w mysim kolorze. Bardzo zwarty, niewidoczny spod warstwy okrywajacej.

Umaszczenie:
a) CZARNY-PODPALANY: Kolor czarny nie moze byc splowialy, podpalania powinny byc wiewiorcze. Wystepowanie czerwonych znaczen: plamy nad oczami, na bokach pyska malejace stopniowo na policzkach, nigdy nie osiagajace spodniej strony ucha, na klatce piersiowej (przedpiersiu) preferowane dwie duże plamy, na gardle , pod ogonem, na konczynach, wyraznie na dole, zanikajace stopniowo ku gorze. Nie powinny obejmowac wiecej niz 1/3 konczyn, dochodza nieco wyzej po ich wewnetrznej stronie.
b) ARLEKIN: Kolor szary i czarny z podpalaniem, szata po czesci szara i czarna, plamy ladnie rozlozone, niekiedy z przewaga czarnego nad szarym. Rozkład podpalania taki sam jak dla odmiany czarnej.

Wady: Kazde odchylenie od podanego wyzej wzorca jest wada, oceniana stosownie do stopnia odstepstwa od wzorca

Wady eleminujace: Pies agresywny lub bardzo lekliwy, wielkosc wykraczajaca poza limit standardu, zbyt lekki szkielet, oko zbyt jasne lub roznobarwne (nie dotyczy arlekinow), nos rozlupany, koloru innego niz czarny, z plamami depigmentacji, zgryz wadliwy z utrata kontaktu , brak 3 lub wiecej zebow (P1 nie sa brane pod uwage), uszy nie przycinane calkowicie stojace i sztywne, tylne konczyny nadmiernie odchylone do tylu z przeprostem, wilcze pazury pojedyncze lub ich calkowity brak na konczynach tylnych, ogon skrocony lub zawiniety na plecy, szata: kolor i faktura inne niz zdefiniowane w standardzie, calkowity brak podpalania, siersc najezona, potargana, wyrazna biala latka na piersi. Dla odmiany arlekin: za duzo szarego koloru; po jednej stronie czarny, po drugiej szary; glowa cała szara.

Nazwa: WEST HIGHLAND WHITE TERRIER

FCI Standart nr 85

Pochodzenie: Wielka Brytania

Data publikacji obowiazujacego wzorca: 24.06.1987

Klasyfikacja FCI: Grupa 3 - teriery, Sekcja 2 - teriery male

Wyglad ogolny: Mocno zbudowany. Gleboka klatka piersiowa i daleko do tyłu siegajace ostatnie zebra. Grzbiet prosty. Silne przednie konczyny, tylne sa muskularne, co wplywa wyraznie na ruchliwosc i energiczne chody.

Charakter: Maly, plłen wigoru, aktywny, obdarzony pewna doza milosci wlasnej, prosty w kontaktach, troche szelmowski. Zwawy, wesoly, odwazny, samowolny, ale serdeczny.

Wzrost: Wysokosc w klebie ok. 28 cm.

Glowa: Dlugosc mozgoczaszki mierzona od guza potylicznego do oczu jest nieznacznie wieksza od dlugosci kufy. Glowa obrosnieta jest gestym wlosem, trzymana pod katem prostym lub nieco mniejszym do osi szyi, nie powinna byc noszona, jakby byla wyciagnieta do przodu. Mozgoczaszka lekko wysklepiona. W partii czolowej winna miec lagodny obrys. Od nasady uszu w kierunku oczu zweza sie tylko nieznacznie. Stop zaznaczony, tworza go wydatne luki nadoczodolowe i lekkie wglebienie miedzy oczami.

Trzewioczaszka: Trufla nosowa czarna, dosc duza, nic wystaje zanadto do przodu i pasuje do calosci.

Kufa: Zweza sie stopniowo od oczu do koniuszka nosa, nie jest zapadnieta, nie zalamuje sie ostro pod oczami, gdzie ma swoja objetosc.

Czesc Twarzowa

Uzebienie Szczeka i zuchwa sa mocne, tej samej dlugosci, szerokie, gdyz kly sa znacznie rozstawione, co wplywa na charakterystyczny dla rasy szelmowski wyraz. Jak na psa tej wielkosci, zeby sa mocne i duze, w zgryzie nozycowym, to znaczy, ze siekacze szczeki przykrywaja przy scisłym kontakcie siekacze zuchwy i sa ustawione pionowo.

Oczy: Szeroko rozstawione, sredniej wielkosci, nie powinny byc okragle, tak ciemne, jak to tylko mozliwe. Lekko zapadniete pod obfitymi brwiami, o zywym, inteligentnym wyrazie i przenikliwym spojrzeniu. Jasne oczy sa bardzo powazna wada.

Uszy: Małe, stojące o spiczastych koniuszkach. Nie moga byc zbyt rozstawione na boki, ani zbytnio do siebie zblizone. Pokryte sa sierscia krotka i gladka (aksamitna) w dotyku, ktora nie wymaga skracania. Uszy nie powinny byc na szczycie porosniete dlugim jak fredzle wlosem. Szerokie o zaokraglonych koniuszkach, duze, o grubej chrzastce, a takze pokryte obfita sierscia uszy sa wysoce niepozadane.

Szyja: Wystarczajaco dluga, by unosic w prawidłowy sposob glowe, muskularna, stopniowo rozszerza sie u nasady i wtapia w skosnie ulozone lopatki.

Tulow Zwarty. Grzbiet prosty. Ledzwie szerokie i silne. Klatka piersiowa jest gleboka, zebra dobrze wysklepione w swej gornej czesci, staja sie odrobine splaszczone na bokach. Tylne zebra (rzekome) sa dlugie a odleglosc miedzy ostatnimi z nich a biodrami (slabizna) jest krotka. Nie wplywa to na swobode ruchu.

Ogon Dlugosci 12,5 - 15 cm, porosniety twarda sierscia, bez fredzli, tak prosty, jak to tylko mozliwe, trzymany pionowo do gory, nie moze byc zakrecony nad grzbietem. Dlugi ogon jest wadliwy, a w zadnym wypadku nie moze byc skrocony.

Konczyny przednie: Krotkie i muskularne, proste, porosniete sierscia krotka, szorstka i gesta. Lopatki skosnie ustawione, szerokie, scisle przylegajace do klatki piersiowej. Staw ramienny (barkowy) jest wyraznie wysuniety ku przodowi (wydatne przedpiersie). Lokcie tak ustawione, by umozliwic swobodny ruch konczyn przednich, poruszaja sie rownolegle do osi tulowia.

Konczyny tylne: Ogladane z gory muskularne i szerokie, w calosci krotkie o silnych sciegnach. Uda silnie umiesnione, niezbyt szeroko rozstawione. Stawy skokowo nalezycie katowane i dobrze ustawione pod tulowiem. Gdy pies stoi lub porusza sie, piety znajduja sie dosc blisko siebie. Stawy skokowe spionowane lub slabe sa powazna wada. lapy konczyn przednich sa wieksze od lap konczyn tylnych. Okragle, proporcjonalnej wielkosci, mocne o grubych opuszkach. Lapy porasta twarda, krotka siersc. Opuszki i pazury powinny byc czarne.

Ruch: Winien byc wydajny i swobodny, a konczyny poczynajac od lopatek stawiane prosto do przodu. Tylne konczyny sa elastyczne w stawach skokowych oraz kolanowych i dynamicznie podazaja za przednimi. Stawy skokowe kieruja sie pod tulow by nadac impuls (wypchniecie). Sztywne chody i krowia postawa sa wysoce niepozadane.

Szata: Wlos dwojakiego rodzaju. Okrywowy ma ok. 5 cm dlugosci, jest twardy, bez sladu lokowatosci. Wadliwa jest rzadka siersc. Podszerstek jest krotki, miekki i gesty.

Umaszczenie: Biale

Wady: Wszelkie odchylenia od powyzszego wzorca traktowane sa jako wady i oceniane zgodnie ze stopniem odstepstwa.